Η ιστορία είναι πολύ μεγαλύτερη από όσο νομίζετε.

Οι πρόγονοί μας δεν πρέπει να εγκατέλειπαν πάντα κάτι τόσο διασκεδαστικό όσο το πήδημα, μόνο και μόνο επειδή μεγάλωναν. Σίγουρα όχι! Κλαδιά, ξύλινες σανίδες, γέφυρες από σχοινιά, δεμάτια σανού, κούνιες, το σύγχρονο τραμπολίνο ή η απλή πράξη της ιππασίας για ευχαρίστηση έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διασκέδαση που προκύπτει όταν νιώθουμε αυτές τις στιγμές έλλειψης βαρύτητας. Ωστόσο, η επίτευξη αυτού του αποτελέσματος με φορητό και πρακτικό τρόπο απαιτεί μια πιο σύγχρονη τεχνολογία.

Για να είμαστε ακριβείς και να μην χαθούμε ανάμεσα σε πληθώρα εφευρέσεων για άλματα, μπορούμε να περιορίσουμε το θέμα στη γεωμετρία που γνωρίζουμε στα σημερινά jumpers; Εκείνο το σχήμα που έχει αποδειχθεί το καλύτερο σύστημα για άσκηση με αναπήδηση με απλό, σταθερό και ασφαλή τρόπο. Αναφέρομαι στο σύστημα ελατηρίων που αποτελείται από δύο τόξα ενωμένα στα άκρα τους με μία ή περισσότερες ελαστικές ταινίες ανάμεσά τους.

Με αυτά τα χαρακτηριστικά, μπορούμε ήδη να υποθέσουμε ότι δεν χρειάζεται να πάμε πίσω πολλούς αιώνες. Αλλά αν ο άνθρωπος ήταν σε θέση να δημιουργήσει τον μηχανισμό των Αντικυθήρων πριν από 22 αιώνες, ποιος λέει ότι δεν υπήρξαν αρκετοί εφευρέτες jumpers που δεν γνωρίζουμε; Η δραστηριότητα του άλματος είναι πολύ διασκεδαστική για να μην έχει δοκιμαστεί πολλές φορές με καλύτερα ή χειρότερα αποτελέσματα.

Εμπνευσμένος από την επιθυμία να γνωρίσω την ιστορία αυτού του προϊόντος και, βλέποντας το πλήθος των ψευδών που έχει διαδώσει η προπαγάνδα ορισμένων εταιρειών, ξεκίνησα να ανακαλύψω ό,τι μπορούσα για το ποιος ήταν πράγματι ο πρώτος που επινόησε τα πρώτα σύγχρονα jumpers.

Πρέπει να παραδεχτώ ότι, πριν ερευνήσω το θέμα, συμμετείχα κι εγώ στη διάδοση εκείνης της γενικευμένης απάτης ότι η Kangoo Jumps εφηύρε αυτό το προϊόν. Τώρα θα ήθελα να εξιλεωθώ για την αμαρτία μου με αυτό το άρθρο.

Στη μακροχρόνια προσωπική μου συνεργασία με τον Denis Naville, ιδρυτή της Kangoo Jumps και συνέταιρό μου στην εταιρεία,(5) κατάλαβα αρκετά σύντομα ότι, στην πραγματικότητα, δεν ήταν μηχανικός ούτε πλήρης εφευρέτης, αν και συνεισέφερε κάποιες ιδέες. Ο Denis ήταν οικονομολόγος και επιχειρηματίας που ήξερε πώς να εκμεταλλεύεται ορισμένες ευκαιρίες και συμπτώσεις της ζωής για να πετύχει την πρώτη εμπορική επιτυχία μιας μάρκας jumpers.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι όλη η τεχνική και δημιουργική ανάπτυξη, από τότε που άρχισα να εργάζομαι στην εταιρεία, πραγματοποιήθηκε στην Ισπανία από εμένα και ότι τα KJ κατασκευάζονται στην Ταϊβάν, δεν μπορεί να ειπωθεί το σλόγκαν «ελβετική μηχανική» που προβάλλαμε και που η KJ εξακολουθεί να χρησιμοποιεί μέχρι σήμερα..

Αλλά τα jumpers υπήρχαν πριν. Στην πρώτη μου προσέγγιση της ιστορίας των jumpers, ήλπιζα να αποδώσω τον τίτλο του εφευρέτη των jumpers στον Gregory Lekhtman, Καναδό ρωσικής καταγωγής και δημιουργό της μάρκας Exerlopers .

Και έχω δελεαστεί πολύ να το κάνω, γιατί εμφανίζεται σε δημόσια έγγραφα της KJ και τα αρχεία πατεντών δείχνουν ότι υπέβαλε αίτηση για την πατέντα αυτού του συστήματος αναπήδησης το 1990. Έχει εφεύρει και κατοχυρώσει πολλά προϊόντα σχετικά με την ιατρική και το fitness(6). Αν και δεν ήταν στην πραγματικότητα ο πρώτος που κατοχύρωσε ένα σύστημα σαν αυτό, ήταν ο πρώτος που διέθεσε τα jumpers στην αγορά,(7) σε κάθε περίπτωση πρέπει να αναγνωρίσουμε την αξία του.

Λίγο πριν από τον G. Lekhtman, υπάρχει αρκετή τεκμηρίωση στο διαδίκτυο που αποδίδει την πατρότητα της εφεύρεσης αυτού του προϊόντος σε έναν πιο παραγωγικό Ιάπωνα εφευρέτη, Yoshiro Nakamatsu πιο γνωστό στη χώρα του ως Dr. NakaMats.(8)

Ερευνώντας τις πατέντες κατάφερα να βρω την παλαιότερη αναφορά σε ό,τι μπορούμε να θεωρήσουμε jumpers σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ανέφερα παραπάνω και χρονολογείται από το 1914 στη Γαλλία. Περιγράφεται ως «αθλητική ή ακροβατική συσκευή που προσαρμόζεται σε ένα παπούτσι και χρησιμεύει για να αυξάνει την ταχύτητα του τρεξίματος ή το εύρος των αλμάτων». Η πατέντα είναι αρκετά ευρεία και περιλαμβάνει εναλλακτικές μορφές και μηχανισμούς(20) .